Fara í efni
Lífeyrissjóður Neskaupstaðar

Lífeyrissjóður Neskaupstaðar

Lífeyrissjóður Neskaupstaðar var stofnaður árið 1969. Þann 1. júlí 1998 var sjóðnum lokað fyrir nýjum sjóðfélögum. Einungis þeim, sem greiddu til sjóðsins til júníloka 1998, var heimilt að greiða áfram til sjóðsins, enda hafi iðgjald verið greitt til sjóðsins óslitið frá þeim tíma. Sjóðfélagar sem greiddu iðgjöld vegna starfa hjá Fjarðabyggð (Neskaupstað), stofnunum bæjarins, sjálfseignarstofnunum eða félögum skrásettum í Neskaupstað sem bæjarfélagið á aðild að voru iðgjaldaskyldir til sjóðsins. Brú lífeyrissjóður starfsmanna sveitarfélaga hefur frá 1. júlí 2000 haft umsjón með og annast rekstur sjóðsins.

Sumarið 2013 gekk sjóðurinn inn í B-deild Brúar lífeyrissjóðs, ásamt fjórum öðrum sveitarfélagssjóðum og er nú vísað til réttindasafns sjóðsins í daglegu tali.

Tilgangurinn með sameiningunni var að einfalda utanumhald og lækka kostnað. 

Með sameiningunni var áhersla lögð á að réttindi sjóðfélaga héldust óbreytt sem og réttindaávinnsla til framtíðar.

Bakábyrgð sveitarfélagsins hélst óbreytt og hún sérgreind fyrir sjóðinn. 

Samþykktir Brúar lífeyrissjóðs 

1. gr. Iðgjöld

1.1

Þeir einir hafa rétt til að greiða iðgjöld til sjóðsins.

1.1.1

Þeir sem greiddu iðgjöld vegna starfa hjá Fjarðabyggð (Neskaupstað) eða stofnunum bæjarins, sjálfseignarstofnanna eða hlutafélaga skrásettra í Neskaupstað sem bæjarfélagið á aðild að og iðgjaldsskyldir voru til sjóðsins í júní 1998 enda hafi iðgjald verið greitt til sjóðsins óslitið frá þeim tíma.

1.1.2

Falli iðgjaldagreiðslur sjóðfélaga samkv. gr. 1.1.1. niður vegna launalauss leyfis eða veikindafjarvista hefur hann áfram rétt til aðildar að sjóðnum svo fremi að hann hefji aftur starf sem fellur undir gr. 1.1.1 innan 12 mánaða frá því að iðgjaldagreiðslur féllu niður.

1.1.3

Þeir sjóðfélagar, sem í júní 1998 greiddu iðgjöld, vegna þess að staða eða starfi sjóðfélaga hafði verið lagður niður.

1.1.4

Þeim sjóðfélögum,sem í júní 1998 greiddu iðgjöld til sjóðsins er heimil áframhaldandi aðild að sjóðnum flytjist starfsemi stofnunar til ríkisins eða annars opinbers aðila enda ábyrgist launagreiðandi skuldbindingar vegna lífeyris til sjóðsins í samræmi við samþykktir þessar.

1.2

Óheimilt er að veita móttöku iðgjalda vegna annarra frá 1. júlí 1998 sbr. lög nr. 129 frá 1997.

1.3

Aðild að sjóðnum fellur niður ef sjóðfélagi fær útborguð réttindi sín í einu lagi eða þau flytjast samkvæmt gr. 9 í annan lífeyrissjóð.

1.4

Iðgjald til sjóðsins er 12% af föstum launum fyrir dagvinnu, persónuuppbót og orlofsuppbót.

1.5

Sjóðfélagar greiða 4% af föstum launum sínum fyrir dagvinnu, persónuuppbót og orlofsuppbót í iðgjald til sjóðsins. Launagreiðanda ber að halda iðgjöldum eftir af launum sjóðfélaga og greiða þau sjóðnum innan tveggja vikna frá útborgun launanna.

1.6

Sjóðfélagar bera ekki ábyrgð á skuldbindingum sjóðsins nema með iðgjöldum sínum.

1.7

Launagreiðendur greiða 8% af föstum launum fyrir dagvinnu, persónuuppbót og orlofsuppbót er sjóðfélagi tekur hjá þeim og skal greiða þau til sjóðsins samtímis iðgjöldum sjóðfélaga.

1.8

Þegar sjóðfélagi hefur greitt iðgjöld í sjóðinn í 30 ár, falla iðgjaldagreiðslur hans niður. Eftir að iðgjaldagreiðslur sjóðfélaga falla niður eftir þessari málsgrein eða skv. 95 ára reglu greiðir launagreiðandi 12% af launum þeim sem tilgreind eru í gr. 1.7 í iðgjald til sjóðsins.

1.9

Launþegi sem er yngri en 16 ára greiðir eigi iðgjöld til sjóðsins enda öðlast hann eigi réttindi til sjóðsins fyrr en hann hefur náð nefndum aldri.

1.10

Iðgjaldagreiðslum skal hætt í lok þess mánaðar sem sjóðfélagi nær 70 ára aldri.

2. gr. Ellilífeyrir.

2.1

Hver sjóðfélagi sem greitt hefur iðgjöld til sjóðsins í 5 ár eða lengur og er orðinn 65 ára að aldri hefur rétt til ellilífeyris úr sjóðnum, enda láti hann þá af starfi sínu.

2.2

Þegar sjóðfélagi hefur náð því að samanlagður lífaldur og sjóðfélagaaldur sé 95 ár, hann orðinn 60 ára og lætur af störfum á hann rétt á ellilífeyri úr sjóðnum. Sjóðfélagi sem notfærir sér þessa reglu skal greiða iðgjald til sjóðsins þar til 95 ára markinu er náð. Lífeyrisréttur hans skal vera 2% fyrir hvert iðgjaldagreiðsluár en þó ekki meir en 64% að náðu 95 ára markinu. Iðgjaldagreiðsluskylda fellur niður þegar 95 ára markinu er náð. Lífeyrisréttur skal aukast um 2% fyrir hvert ár frá því að iðgjaldagreiðslu lýkur og þar til taka lífeyris hefst. Notfæri sjóðfélagi sér eigi þessa heimild áður en hann nær 64 ára aldri skal um iðgjaldagreiðslur hans og ellilífeyri fara eftir hinni almennu reglu um ellilífeyri.

2.3

Upphæð ellilífeyris er hundraðshluti af þeim föstu launum fyrir dagvinnu, persónuuppbót og orlofsuppbót sem við starfslok fylgja stöðu þeirri fyrir fullt starf er sjóðfélaginn gegndi síðast. Hundraðshluti þessi fer eftir iðgjaldagreiðslu-tíma og starfshlutfalli sjóðfélagans og er 2% fyrir hvert ár sem iðgjöld hafa verið greidd til sjóðsins. Fyrir hvert starfsár eftir að iðgjaldagreiðslu lýkur og þar til sjóðfélaginn öðlast rétt til að láta af störfum og fá ellilífeyri samkvæmt gr. 2.1 bætist við 1% af launum, en 2% fyrir hvert starfsár eftir að iðgjaldagreiðslu er lokið og hann hefur öðlast rétt til að fá lífeyri.

2.4

Eftir að taka lífeyris hefst skulu breytingar á lífeyrisgreiðslum ákveðnar til samræmis við meðalbreytingar sem verða á föstum launum opinberra starfsmanna fyrir dagvinnu, sbr. gr. 2.3, samkvæmt launavísitölu Hagstofu Íslands.

2.5

Hafi sjóðfélaginn gegnt hærra launuðu starfi eða störfum í að minnsta kosti í 10 ár fyrr á sjóðsfélagstíma sínum skal miða lífeyririnn við hæst launaða starfið, enda hafi hann gengt því í að minnsta kosti í 10 ár, ella skal miða við það hæst launaða starf sem hann að viðbættum enn hærra launuðum störfum gegndi í að minnsta kosti í 10 ár.

2.6

Nú hefur sjóðfélagi ekki verið í fullu starfi allan starfstíma sinn, og skal þá miða lífeyri við meðalhundraðshluta af starfi annars vegar þann tíma sem lífeyrir reiknast 2% á ári og hins vegar þann tíma sem hann reiknast 1% á ári. Láti sjóðfélagi sem náð hefur 65 ára aldri af starfi sínu að hluta er stjórn sjóðsins heimilt að úthluta honum hlutfallslegan ellilífeyri. Ellilífeyrir vegna þess hluta starfsins er hann heldur áfram skulu síðan úrskurðuð er hann lætur að fullu af starfi.

2.7

Heimilt er stjórn sjóðsins að greiða ellilífeyrisþegum á aldrinum 65-67 ára uppbót á lífeyri allt að einstaklingslífeyri almannatrygginga. Það er skilyrði fyrir slíkri uppbót að sjóðfélagi sé ekki lengur fullfær um að gegna starfi sínu. Til sönnunar því ber viðkomandi að leggja fram umsögn yfirmanns síns og vottorð trúnaðarlæknis sjóðsins um heilsufar.

2.8

Sjóðfélagar sem hefja töku lífeyris í beinu framhaldi af starfi og þeir sem fá lífeyrisgreiðslur úr sjóðnum við gildistöku samþykkta þessara geta þrátt fyrir ákvæði gr. 2.4 valið hvort lífeyrisgreiðslur til þeirra breytist til samræmis við þær breytingar sem verða á launum er á hverjum tíma eru greidd fyrir það starf sem þeir gegndu síðast, eða eftir atvikum við breytingar fyrir hærra launað starf samkv. ákvæðum gr. 2.5 og 6.1 og 6.2 eða hvort þær skulu breytast samkvæmt ákvæðum gr. 2.4. Ákvörðun samkvæmt þessari grein skal tekin eigi síðar en 3 mánuðum eftir að greiðsla lífeyris hefst.

2.9

Hefji sjóðfélagi ekki töku lífeyris í beinu framhaldi af því að hann lætur af starfi, sem veitti honum aðild að sjóðnum skal upphæð ellilífeyris ákveðin þannig að miða skal við þau laun sem iðgjöld voru síðast greidd af til sjóðsins með breytingum í samræmi við meðalbreytingar, sem urðu á föstum launum opinberra starfsmanna fyrir dagvinnu frá því og þar til taka lífeyris hefst sbr. gr. 2.4. Hafi hann látið af störfum fyrir 31. júlí 2000 skal þó miða við þau laun, sem því starfi fylgdu 31. júlí 2000, en eftir það samkvæmt framangreindri reglu.

3. gr. Viðbótarlífeyrir vaktavinnufólks.

3.1

Vaktavinnufólk, þ.e. þeir sjóðfélagar sem hafa vinnutíma sem breytist með reglu-bundnum hætti, skal fá rétt til sérstaks viðbótarlífeyris ú Lífeyrissjóði starfsmanna Neskaupstaðar enda sé þeim skylt að greiða iðgjald af vaktaálagsgreiðslum til sjóðsins.

3.2

Sama gildir um næturverði og það starfsfólk sem hefur vinnuskyldu eingöngu á næturnar, það er á tímabilinu frá 22.00-09.00 og skal þá álagsgreiðslan verða grundvöllur iðgjalda og lífeyrisréttinda.

3.3

Sjóðfélagi greiði 4% af vaktaálaginu í iðgjöld og launagreiðandi 8%.

3.4

Mánaðarlaun þau sem vaktaálag er miðað við skulu vera viðmiðunarlaun þegar lífeyrir er ákveðinn og iðgjaldið metið.

3.5

Verði horfið frá því að eitt og sama vaktaálag sé fyrir alla launaflokka eða röskun verði á hlutfalli vaktaálags og viðmiðunarlauna, ellegar breyting á því innan launaflokkakerfisins við hvaða launaflokk vaktaálagið sé miðað, ákvarðar stjórn lífeyrissjóðsins hver viðmiðunarlaunin skulu vera og þá jafnframt hvort og hvernig umreikna skuli unnin lífeyrisrétt fyrri ára.

3.6

Iðgjaldagreiðslur sjóðfélaga af vaktaálagi skulu ár hvert metnar þannig til lífeyrisréttinda að reiknað sé hvað iðgjaldagreiðslur ársins samsvara margra mánaða iðgjaldagreiðslu af viðmiðunarlaunum.

3.7

Fyrir jafngildi hverra 12 mánaða iðgjaldagreiðslu ávinnst réttur til lífeyris sem nemur 2% af viðmiðunarlaunum.

4. gr. Örorkulífeyrir.

4.1

Hver sjóðfélagi, sem ófær verður til að gegna því starfi, sem hann hefur gegnt þangað til og eigi á kost á öðru jafngóðu starfi hjá stofnun þeirri er hann hefur unnið hjá, eða annarri stofnun, sem tryggir starfsfólk sitt í sjóðnum, eða missir einhvern hluta af launum sínum sökum slíkrar örorku, á rétt á örorkulífeyri, ef trúnaðarlæknir sjóðsins metur örorkuna meira en 10%. Örorkumat þetta skal aðallega miða við vanhæfni sjóðfélaga til að gegna starfi því, er hann hefur gegnt að undanförnu.

4.2

Hámark örorkulífeyris miðast við áunninn lífeyrisrétt samkvæmt gr. 2.3 að viðbættum einstaklingslífeyri almannatrygginga. Ef rekja má aðalorsök örorkunnar til starfs í þágu stöðu þeirrar, sem öryrkinn gegndi, skal þó reikna áunninn lífeyrisrétt eins og sjóðfélaginn hafi gegnt stöðu sinni til 65 ára aldurs. Áunnin lífeyrisréttindi skulu reiknast af launum í því starfi, sem sjóðfélaginn gegndi síðast, eins og þau eru á hverjum tíma.

4.3

Sé örorka sjóðfélagans á milli 10% og 50%, er örorkulífeyrir hans sami hundraðshluti af hámarksörorkulífeyri eins og örorkan er metin. Sé örorkan metin 50% til 75%, er örorkulífeyririnn 50% af hámarkinu að viðbættum 2% af því fyrir hvert 1%, sem örorkan er metin umfram 50%. Sé örorkan metin 75% eða meiri, greiðist hámarksörorkulífeyrir að frádregnum örorkulífeyri almannatrygginga. Þegar öryrki, sem metin er undir 75%, nær 65 ára aldri, fær hann greiddan ellilífeyri samkvæmt ákvæðum 2. gr. Frá sama tíma fellur niður örorkulífeyrir hans. Þó skal hann halda til 65 ára aldurs þeim hluta hans, sem miðaður er við lífeyri almannatrygginga.

4.4

Skylt er öryrkja, sem sækir um örorkulífeyri úr sjóðnum, eða nýtur hans, að láta stjórn sjóðsins í té allar þær upplýsingar um heilsufar sitt, sem nauðsynlegar eru til að dæma um rétt hans til örorkulífeyris.

4.5

Stjórn sjóðsins er heimilt að lækka eða fella niður örorkulífeyri þeirra öryrkja, sem fá starfsorku sína aftur að nokkru eða öllu leyti. Sömuleiðis ber stjórn sjóðsins að hækka örorkulífeyrinn, ef örorkan vex til muna og án sjálfsskaparvíti frá því, sem hún var við fyrri ákvarðanir, enda hafi öryrkinn á þeim tíma, sem örorkan óx, ekki verið í þjónustu annarra en þeirra aðila, sem tryggja starfsfólk sitt í sjóðnum.

4.6

Sjóðfélagar sem hefja töku örorkulífeyris í beinu framhaldi af starfi og þeir sem fá lífeyrisgreiðslur úr sjóðnum við gildistöku samþykkta þessara geta þrátt fyrir ákvæði gr. 2.4 valið hvort lífeyrisgreiðslur til þeirra breytist til samræmis við þær breytingar sem verða á launum er á hverjum tíma eru greidd fyrir það starf sem þeir gegndu síðast eða hvort þær skulu breytast samkvæmt ákvæðum gr. 2.4. Ákvörðun samkvæmt þessari grein skal tekin eigi síðar en 3 mánuðum eftir að greiðsla lífeyris hefst.

5. gr. Makalífeyrir.

5.1

Nú andast sjóðfélagi og lætur hann eftir sig maka á lífi og á þá hinn eftirlifandi maki rétt á lífeyri úr sjóðnum.

5.2

Upphæð makalífeyris er hundraðshluti af launum þeim sem eru til viðmiðunar ellilífeyris sjóðfélagans samkv. gr. 2.4 eða eftir atvikum gr. 2.8. Maki sjóðfélaga hefur sömu heimildir til breytinga á viðmiðun makalífeyris og sjóðfélaginn sbr. gr. 2.8. Ef starfstími sjóðfélagans hefir verið 30 ár eða skemmri, er hundraðshluti þessi 20% af greiddum launum að viðbættu 1% fyrir hvert iðgjaldagreiðsluár. Fyrir hvert ár sem hinn látni hafði starfað eftir iðgjaldagreiðslu lauk, en áður en hann öðlaðist rétt til ellilífeyris, hækkar makalífeyririnn um 1/2% af launum, um 1% fyrir hvert starfsár eftir að iðgjaldagreiðslu var lokið og hann öðlast rétt til að taka ellilífeyri.

5.3

Sé makalífeyrir samkvæmt næstu málsgrein hér á undan, lægri en tvöfaldur einstaklingslífeyrir almannatrygginganna, skal greiða úr sjóðnum þeim makalífeyrisþegum, sem rétt eiga á maka- eða ellilífeyri frá almannatryggingum, það sem á vantar og samanlagður lífeyrir þeirra nái tvöföldum einstaklingslífeyri almannatrygginganna. Þó skal greiðsla sjóðsins aldrei fara fram úr hundraðshlutum þeim sem nefndir eru í annarri málsgrein þessarar greinar.

5.4

Nú hefir sjóðfélagi gengið í hjónaband eftir að hann var orðinn 60 ára, eða á þeim tíma, er hann naut lífeyris úr sjóðnum, eða hann var lagstur banaleguna, og úrskurðar þá stjórn sjóðsins, hvort eftirlifandi maki hans skal njóta lífeyris úr sjóðnum eða eigi.

5.5

Réttur til lífeyris, samkvæmt þessari grein fellur niður, ef hinn eftirlifandi maki gengur í hjónaband að nýju, en kemur aftur í gildi sé hinu síðara hjónabandi slitið, enda veiti hið síðara hjónaband eigi rétt til lífeyris úr sjóðnum. Veiti síðara hjónabandið einnig rétt til lífeyris úr sjóðnum, má eftirlifandi maki velja um, hvort hann tekur lífeyri eftir fyrri eða síðari makann.

5.6

Þegar sjóðfélagi, sem verið hefur tvígiftur, deyr og lætur eftir sig tvo maka á lífi, skiptist makalífeyririnn milli þeirra í beinu hlutfalli við þann tíma, sem hvor þeirra hefir verið giftur hinum látna sjóðfélaga á þeim tíma, er hann ávann sér lífeyrisréttindi og/eða naut lífeyris út sjóðnum. Ef annar hinna eftirlifandi maka giftist að nýju, fellur allur lífeyririnn til hins, en skiptist aftur, sé því hjónabandi slitið, enda veiti síðara hjónaband ekki rétt til lífeyris úr sjóðnum, eða öðrum hliðstæðum sjóði. Hliðstæð regla gildir, séu rétthafar makalífeyris fleiri en tveir.

6. gr. Frestun á töku ellilífeyris.

6.1

Nú frestar sjóðfélagi að taka ellilífeyri og tekur jafnframt við öðru starfi hjá stofnun, er veitir aðgang að sjóðnum lægra launuðu en því, er hann gegndi áður, og skal þá reikna ellilífeyri, eftir því starfinu sem hærra var launað.

6.2

Sama regla gildir, þegar sjóðfélagi verður af heilsufarsástæðum að láta af stöðu sinni, en tekur við öðru léttara og lægra launuðu starfi, er veitir aðgang að sjóðnum. Þegar svo stendur á, sem í þessari málsgrein ræðir um, er sjóðfélaga heimilt að kaupa sér réttindi í sjóðnum fyrir þann tíma, sem úr hefur fallið. Stjórn sjóðsins getur krafist vottorðs trúnaðarlæknis sjóðsins til sönnunar því, að sjóðfélaginn verði að láta af stöðu sinni vegna heilsubrests.

6.3

Þegar lífeyrisgreiðslur skulu miðast við hærra launað starf en lokastarf skv. gr. 6.1 eða 6.2 eða samkv. gr. 2.5 skal ákvörðun um lífeyri miða við meðalhækkanir á launum opinberra starfsmanna fyrir dagvinnu skv. 2.4 frá þeim tíma er starfsmaður lætur af sínu hærra launaða starfi og þar til taka lífeyris hefst.

7. gr. Barnalífeyrir

7.1

Börn eða kjörbörn, sem sjóðfélagi lætur eftir sig, er hann andast og yngri eru en 18 ára, skulu fá árlegan lífeyri úr sjóðnum, þar til þau eru fullra 18 ára að aldri. Enda hafi hinn látni séð um framfærslu þeirra að nokkru eða öllu leyti. Sama gildir um börn eða kjörbörn, er sá maður lætur eftir sig, er naut elli- eða örorkulífeyris úr sjóðnum, er hann andaðist.

7.2

Ef barnið á foreldri eða kjörforeldri á lífi er sér um framfærslu þess, er samanlagður lífeyrir þess frá almannatryggingum og úr þessum sjóði 50 % hærri en barnalífeyrir almannatrygginga. Að öðrum kosti er barnalífeyririnn tvöfaldur barnalífeyrir almannatrygginga.

7.3

Sama rétt öðlast börn og kjörbörn þeirra sjóðfélaga, er njóta elli- og örorkulífeyris úr sjóðnum, þó svo, að barnalífeyrir úr þessum sjóði til barna og kjörbarna örorkulífeyrisþega skal vera jafnmargir hundraðshlutar af fullum barnalífeyri eins og örorkulífeyrir hans er margir hundraðshlutar af hámarksörorkulífeyri.

7.4

Fósturbörn, er sjóðfélagi hefir framfært að mestu eða öllu leyti, njóta sama réttar og börnum og kjörbörnum er veitt hér að framan.

8. gr. Iðgjaldagreiðslum hætt.

8.1

Nú lætur sjóðfélagi af öðrum ástæðum en elli og örorku af stöðu þeirri, er veitti honum aðgang að sjóðnum og telst hann þá áfram sjóðfélagi í 6 mánuði eftir að launagreiðslur falla niður. Réttur hans og skylda fellur þá niður til að greiða framvegis iðgjöld til sjóðsins og réttur hans til örorkulífeyris. Ellilífeyrir hans og lífeyrir eftirlátins maka, sbr. 2. og 5. gr., miðast þá við starfstíma hans og laun, er hann hafði, er hann lét af stöðu þeirri, er veitti honum aðgang að sjóðnum, en tekur sömu breytingum og lífeyrir annarra, eftir að taka lífeyris hefst samkv. gr. 2.4. Hafi hann gegnt stöðunni skemur en 30 ár, skal lífeyrir barna hans ákveðinn þannig, að full upphæð samkvæmt 7. gr. skal margfölduð með hlutfallinu milli þess ellilífeyris, sem hann hefði öðlast rétt til, ef hann hefði gegnt starfinu í 30 ár.

8.2

Sé staða eða starf sjóðfélaga lagt niður, á hann rétt á að vera áfram í sjóðnum og greiða iðgjöld, sem miðuð séu við laun í þeim launaflokki er staða hans var í, er hún var lögð niður. Nýtur hann þá sömu réttinda úr sjóðnum sem hann hefði gegnt starfi sínu áfram.

9. gr. Um flutning réttinda milli sjóða.

9.1

Stjórn sjóðsins er heimilt að semja um að taka við réttindum, sem sjóðfélagar í öðrum lífeyrissjóðum eiga, eða flytja réttindi sjóðfélaga þessa sjóðs til annars lífeyrissjóðs enda sé slíkt heimilt samkvæmt lögum. Við slíkan réttindaflutning skal þess gætt að sjóðurinn beri ekki skaða af honum. Stjórn sjóðsins skal semja við aðra lífeyrissjóði um hvernig skuli fara með réttindi þeirra sem flytjast á milli sjóða og setja nánari reglur þar um.

9.2

Heimilt er skv. umsókn að endurgreiða iðgjöld erlendra ríkisborgara sem hverfa úr sjóðnum vegna brottflutnings úr landi enda sé slík endurgreiðsla ekki óheimil samkvæmt milliríkjasamningum sem Ísland er aðili að. Heimilt er að draga frá endurgreiddu iðgjaldi að viðbættum vöxtum kostnað vegna umsýslu samkvæmt mati tryggingafræðings. Óheimilt er að endurgreiða iðgjöld ríkisborgara annarra ríkja Evrópska efnahagssvæðisins (EES) skv. gildandi milliríkjasamningum.

9.3

Aðild að sjóðnum fellur niður ef sjóðfélagi fær útborguð réttindi sín í einu lagi eða þau flytjast samkvæmt gr. 9.1 í annan lífeyrissjóð.

10. gr. Greiðslur lífeyris.

10.1

Lífeyrir greiðist mánaðarlega eftir á, í fyrsta sinn fyrir næsta mánuð eftir þann mánuð þegar lífeyrisréttur myndaðist og í síðasta sinn fyrir þann mánuð þegar réttur til lífeyris fellur úr gildi. Sjóðfélagi, sem hefur töku lífeyris í beinu framhaldi af starfslokum og hefur fengið fyrirfram greidd laun, skal þó fá lífeyri greiddan fyrir fram.

10.2

Nú nær mánaðarleg greiðsla lífeyris ekki kr. 3.077 á mánuði, og er þá heimilt að inna greiðsluna af hendi í einu lagi í samræmi við tillögur tryggingastærðfræðings. Fjárhæð þessi tekur breytingum til samræmis við breytingar sem verða að meðaltali á launum opinberra starfsmanna fyrir dagvinnu miðað við 410,7 fyrir mars 2013.

11. gr. Réttur þeirra sem njóta lífeyris við gildistöku.

11.1

Sjóðfélagar sem njóta lífeyris við gildistöku samþykktar þessarar skulu frá þeim tíma taka lífeyri samkvæmt ákvæðum hennar.

12. gr. Ábyrgð á skuldbindingum sjóðsins

12.1

Fjarðabyggð ábyrgist skuldbindingar Lífeyrissjóðs Neskaupsstaðar.

13. gr. Bráðabirgðaákvæði.

13.1

Við ákvörðun lífeyris þeirra sjóðfélaga, sem gerðust aðilar sjóðnum með iðgjaldagreiðslum frá 1. janúar 1965, skal þó starfsaldur talinn frá þeim tíma er þeir réðust til starfans. Skulu bæjarsjóður og stofnanir (fyrirtæki) endurgreiða sjóðnum það, sem sjóðfélagi fær greitt á þennan hátt umfram það, sem honum hefði borið réttur til.